Odrębność polskiego prawa



Artykuł stanowi wyrażenie omowne artykułów postępowania karnego stosowanych w procedurach trans granicznych. Obejmuje zarówno przepisy klasycznych instrumentów międzynarodowego obrotu prawnego, jak i coraz obszerniejszą częścią Działu XIII KPK stanowiącą transpozycję aktów UE urzeczywistniających normę wzajemnego uznawania orzeczeń. Uwzględnia przy tym również krajowe, jak i coraz obfitsze orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, które winno stanowić ramy wykładni. Artykuł może bym równocześnie traktowany jako przewodnik po zawiłej mapie narzędzi obrotu międzynarodowego, gdzie mając na uwadze dynamikę rozwoju tej dziedziny pisarze objaśniają powiązania pomiędzy poszczególnymi, nieraz nakładającymi się na siebie instrumentami, oferują sposoby rozwiązania trudności intertemporalnych, oznacza to też godzą promowaną przez europejskie i krajowe najwyższe instancje wykładnie pro unijną z interesem krajowego wymiaru sprawiedliwości. Artykuł adresowany jest przede wszystkim do praktyków przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, organów ścigania i adwokatów. Przedmiot opracowania stanowi ogół problemów związana ze źródłami zawiadomień o popełnionych przestępstwach w polskim postępowaniu karnym. Celem rozprawy jest jasne rozróżnienie występujących w polskim porządku prawnym podmiotów, jakie dostarczają informacji o popełnionym przestępstwie rozumianym w szerokim sensie, w który sposób także wykazanie konsekwencji spowodowanych jego wpływem także reakcji organów państwa na te informacje. Skuteczne zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom państwa jest szczególnie uzależnione od efektywnego działania organów ścigania. Instytucje takie w który sposób policja i prokuratura, aby mogły prawidłowo wprowadzać w życie swoje zadania, muszą rozkazywać rzetelnymi informacjami odnośnie do sytuacji panującej w danym środowisku. Natomiast w celu uzyskania tych informacji muszą współpracować z obywatelami i tu doniosłą rolę odgrywają źródła informacji o popełnionym przestępstwie. Tym samym praca ma na celu wykazanie, że to właśnie współdziałanie organów państwa i społeczeństwa jest warunkiem niezbędnym wpływającym na poczucie bezpieczeństwa. Im społeczeństwo mocniej darzy organy piszczałkowe ścigania zaufaniem i wierzy w ich sprawne działanie, tym bardziej jest skłonne reagować na dostrzegane nieprawidłowości.

Najnowsze artykuły:

Top